Header Ads

ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΙ, ΟΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟΙ



Γράφει η Ηω Αυγέρη

Όλοι τούς έχουμε συναντήσει.
Ίσως κάποιοι από αυτούς να υπάρχουν ακόμα στη ζωή μας.

  Βρίσκονται γύρω μας επιλέγοντας να στέκουν σχεδόν αόρατοι. Είναι άνθρωποι δοτικοί. Αυτοί που όταν εσύ δεν μπορείς και μπορούν εκείνοι, τότε μπορείτε κι οι δύο. Είναι όσοι έχουν απροσμέτρητα αποθέματα αγάπης και την προσφέρουν χωρίς να κρατούν λογαριασμό. Απλώνουν το χέρι και γίνονται στήριγμα. Νοιάζονται αληθινά στη λύπη σου μα πάνω απ’όλα χαμογελούν πλατιά στη χαρά σου. Εκεί που άλλοι ζηλεύουν, οι δεδομένοι νιώθουν την ευτυχία σου σαν δική τους. Άνθρωποι απλοί που σχεδόν ποτέ δεν ζητούν βοήθεια, αλλά είναι πανέτοιμοι όταν τους θυμηθείς να σου δώσουν τη δική τους. Να τρέξουν, να σε συμβουλέψουν, να σε αγκαλιάσουν, να αισθανθούν μαζί σου, να σε κανακέψουν μα και να σε ενθαρρύνουν. Άνθρωποι που κερδίζουν το βλέμμα σου μονάχα στην ανάγκη σου. Άνθρωποι που τραβούν την προσοχή σου όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά κι έπειτα, αυτή χάνετε μόλις όλα κυλήσουν όπως τα θες κάνοντάς τους να κρυφτούν στις σκιές.

Η κατανόησή τους μοιάζει με θαύμα και η αντοχή τους ανεκτίμητη. Θα τους παρομοίαζα με μάγους. Έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα να πραγματοποιούν για λογαριασμό σου με πάθος όσα θεωρείς ακατόρθωτα. Υπάρξεις που προσπερνάς κοιτώντας πάνω από τον ώμο σου. 
Πλάσματα καλοπροαίρετα. Σπάνια.

Οι δεδομένοι άνθρωποι είναι αυτοί που κλείνεις στο συρτάρι και τους αφήνεις να σκονίζονται με όλα τα παλιά σου πράγματα πιστεύοντας πως δεν θα φθαρούν. Απλώς τους ξεθάβεις την κατάλληλη στιγμή φυσώντας από πάνω τους την αδιαφορία σου.

Ποτέ δεν θα παρατηρήσεις τα μελαγχολικά τους μάτια που συχνά γυαλίζουν. Εκείνο το τρεμάμενο βλέμμα που είναι γεμάτο ελπίδα πως, αυτή τη φορά, τους θες για αυτούς και όχι για σένα. Πως όλα τα έχουν πράξει καλώς και μπορούν κι αυτοί να εκτιμηθούν.

Ποτέ δεν θα διαβάσεις το διακριτικό χαμόγελο στα χείλη τους που λαχταρά την καλή σου κουβέντα. Να αισθανθούν οτι δεν είναι λαχνοί της ζωής σου που τράβηξες τυχαία, αλλά συνειδητή επιλογή σου.

Μα τους αφήνεις να αναρωτιούνται χωρίς να λαμβάνουν απάντηση. Γιατί κανείς δεν θα τους φτύσει στα μούτρα με ειλικρίνεια οτι για την εγωιστική του πάρτη αξίζουν μόνο όσα μπορούσε να εκμεταλλευτεί από εκείνους

Γιατί είναι δεδομένοι όπως ο αέρας που αναπνέεις. Σαν το νερό που σε ξεδιψά ή τη γη που σε κρατά γερά στα πόδια σου.

Οι δεδομένοι άνθρωποι είναι ο ήλιος στη ζωή σου που δεν ξεχνά να ανατείλει αλλά εσύ δεν εκτιμάς τη θέρμη του.

Παραδίδονται, προσφέρουν, ανέχονται και σιωπούν. Αναγνωρίζουν τη μοίρα τους και στέκουν πιστοί. Ξέρουν πως δεν θα την απαρνηθούν. Όχι γιατί δεν μπορούν, αλλά γιατί δεν θέλουν. Είναι εκείνοι οι δεδομένοι που σμιλεύουν την αγάπη για λογαριασμό όλων. Αυτοί που αναμένουν την ευλογημένη στιγμή κάποιος να τους απλώσει το χέρι χωρίς να υπάρχει ανάγκη.

Μέχρι που αποσύρονται και αφήνουν ένα μεγάλο κενό όπου ποτέ πριν δεν ένιωσες οτι υπήρχε. Οι ίδιοι το κάλυπταν και φέυγοντας αισθάνεσαι την παγωνιά τής απουσίας τους.

Τότε είναι που οι δεδομένοι γίνονται απρόβλεπτοι και σου διδάσκουν την ευγνωμοσύνη. Τότε είναι που σου δείχνουν το μέγεθος του εγωισμού σου και αποκαλύπτουν στον καθρέφτη τους τη μορφή τής αχαριστίας σου. Τότε ακριβώς είναι που για πρώτη φορά εσύ μαθαίνεις, όχι τους υπολογισμούς των πραγμάτων μα την αξία τους.


Τότε είναι που οι δεδομένοι γίνονται απρόβλεπτοι και η μοναξιά σε τρομάζει.

2 σχόλια:

  1. Υπεροχο Ηω μου ,,,ποσο σε κσταλαβαινω,,,,ειναι ομορφο να εισαο δοτικος,,,αξιζει,,οπως αξιζει αυτο που εγραψες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ετσι ακριβως..αγαπημενη..🌹Να μην ξεχνάμε τους δεδομένους....γιατι..θα ρθει η ωρα..Που θα τους χασουμε..και θα κλαψουμε🌹🌹

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εκδόσεις Maradel Books. Από το Blogger.