Header Ads

ΜΙΑ ΔΟΣΗ ΕΡΩΤΑ ΚΕΦ.12

-12-
  Η Έλσα Σιμεωνίδη ήταν μια γυναίκα άκρως εντυπωσιακή. Τα χρόνια πάνω της αρνήθηκαν να προχωρήσουν και η γενετική της ποιότητα τη διατηρούσε τόσο όμορφη όσο και με μια νεανική ζωντάνια. Το κορμί της ήταν καλοφτιαγμένο καθώς πρόσεχε αρκετά την διατροφή της ενώ, παράλληλα, η άσκηση ήταν επιτακτική δραστηριότητα που την κρατούσε υγιή. Το εκπλεπτισμένο γούστο της στα κοσμήματα αλλά και οι ενδυματολογικές της επιλογές τραβούσαν τα βλέμματα αφού ο υλιστικός τρόπος σκέψης της είχε μετατραπεί, για την ίδια, ως το μέσω προβολής τής θέσης της στην κοινωνία. Το ύψος της την έκανε ακόμα πιο επιβλητική και τα κατάξανθα μαλλιά της τόνιζαν την λάμψη του λευκού δέρματός της που φρόντιζε με καλλυντικά προϊόντα μεγάλης αξίας.
 Ο Μάρκος που είχε ακούσει τη φωνή της, σηκώθηκε απο τη θέση του και πλησίασε όσο θεωρούσε απαραίτητο για να την δει να στέκει ακόμα στην είσοδο. Η Αρετή αμέσως έκανε στην άκρη και την άφησε να περάσει.
  “Δεν σου έχω πει να παίρνεις πρώτα τηλέφωνο πριν έρθεις;” της είπε ο γιος της με ύφος και η μικρή έκλεισε αργά την πόρτα προσπαθώντας να κάνει την παρουσία της όσο πιο διακριτική μπορούσε.
  “Το έκανα πολλές φορές αλλά φαίνεται πως ήσουν πολύ απασχολημένος, είτε να το σηκώσεις είτε για να επιστρέψεις την κλήση” του απάντησε αμέσως ρίχνοντας ένα ενοχοποιητικό βλέμμα στην κοπέλα πίσω της.
  “Τι θες;” ρώτησε ο Μάρκος ενώ επέστρεψε στην καρέκλα του. Η μητέρα του αφαίρεσε τα λευκά της γάντια και αφού άφησε την τσάντα της σε μια δερμάτινη πολυθρόνα του σαλονιού, τα κρέμασε πάνω και πλησίασε τον γιο της.
  “Μου έλειψες. Έχουμε πολύ καιρό να βρεθούμε αγόρι μου” αποκάλυψε κρατώντας το πρόσωπό του στα χέρια της ακριβώς κάτω απο τα καταγάλανα μάτια της.
  “Ακόμα να το συνηθίσεις; Δική σου ήταν η επιλογή” πέταξε απότομα και αποτραβήχτηκε απο ένα χάδι που τον ενοχλούσε.
  “Μάρκο, σε παρακαλώ. Για πόσο θα με τιμωρείς;” τον ρώτησε τραβώντας μια θέση απέναντί του.
 “Σε τιμωρώ; Κατι λάθος έχεις καταλάβει μάνα. Τα χατήρια σου κάνω” της αντιγύρισε συνοφρυωμένος.
  “Δεν βρίσκεις ποτέ χρόνο για μένα” παραπονέθηκε με τη σειρά της δίχως να τα παρατάει. Η σχέση με το γιο της ήταν σημαντική και χρόνια πάλευε για να την διατηρήσει έστω και λίγο. Πάντα έπεφτε πάνω στους τοίχους που εκείνος είχε ορθώσει, μα συνέχιζε.
  “Η αλήθεια είναι οτι είμαι πολυ απασχολημένος. Όταν θα αδειάσει κάτι στο πρόγραμμά μου θα σε ενημερώσω” αποκρίθηκε και σηκώθηκε όρθιος. 
Της γύρισε την πλάτη και με τα χέρια στις τσέπες πήγε ως το παράθυρο. Μπορούσε εύκολα να δει την αντανάκλαση της μάνας του και παρατήρησε πως τα μάτια της στράφηκαν στην Αρετή που καθόταν απομακρισμένα με την πλάτη και τις παλάμες κολλημένες στον τοίχο. Το βλέμμα της μικρής χαμήλωσε.
  “Δεν ευθύνεται η Αρετή για τη σχέση μας, γι αυτό πάρε τα επικριτικά σου μάτια απο πάνω της” παρατήρησε σκληρά.
  “Δεν… δεν πειράζει” ψέλλισε η μικρή και η Έλσα ένιωσε προσβεβλημένη απο την παρέμβαση της κοπέλας. Είχε θράσος να πιστεύει πως εκείνη χρειαζόταν την προστασία και την υποστήριξή της.
  “Είμαι σίγουρη αγόρι μου. Άλλωστε τόσα χρόνια σε ξέρω… ούτε η πρώτη είναι ούτε η τελευταία που βρίσκεται στη ζωή σου…δεν έχω λόγο να την κατηγορήσω” ανταπάντησε φανερώνοντας το ταλέντο της να βάζει φιτιλιές την κατάλληλη ώρα.
Η Αρετούλα έμεινε σιωπηλή ενώ ο Μάρκος γύρισε απέναντι στη μάνα του.
  “Προς γνώση και συμμόρφωση… η Αρετή είναι η τελευταία και ο σεβασμός στο πρόσωπό της επιτακτικός όταν θα τη συναντάς… ειδικά μέσα στο σπίτι μας” της τόνισε και η Έλσα ανασήκωσε τα φρύδια στο άκουσμα των ιδιαίτερων συστάσεων.
  “Σπίτι σας;” εξέφρασε φωναχτά την απορία που γεννήθηκε στον νου της. Εκείνος χαμογέλασε και έδεσε τα μπράτσα κάτω απο το στήθος ελαττώνοντας την απόσταση.
  “Ακριβώς. Ζούμε μαζί και αυτό το σπίτι είναι και δικό της. Έχεις αντιρρήσεις;” την ρώτησε με καυστικό τόνο.
  “Καμία αγόρι μου. Απλώς ξαφνιάστικα γιατί δεν μου είπες ποτέ τίποτα και δεν ήξερα πόσο σοβαρό είναι αυτήν τη φορά” δήλωσε και αφού σηκώθηκε πήγε κοντα στην Αρετή. Την άγγιξε με τα δυο της χέρια στους ώμους και της χαμογέλασε με τρόπο ξερό που υποδήλωνε προσποίηση και ψεύτικο ενδιαφέρον.
  “Χαίρομαι πολύ κορίτσι μου” της είπε και κοίταξε τον γιο της.
  “Λίγο χρόνο μαζί σου ήθελα αγόρι μου αλλά να μην ενοχλώ” του απευθύνθηκε και άρπαξε την τσάντα με τα γάντια της στο χέρι. Τότε η μικρή πήρε πρωτοβουλία λέγοντας αυθόρμητα,
  “Θέλετε να φάμε μαζί σήμερα το μεσημέρι; Δεν έχει τίποτα να κάνει ο Μάρκος”
Τα μάτια του άστραψαν και βρόντηξαν στην πρότασή της μα δεν επενέβη. Η μητέρα του εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και αποδέχθηκε την πρόσκληση. Η Αρετούλα ενθουσιάστηκε και μετά τον καφέ και τη συζήτηση που απόλαυσαν οι τρεις τους, εκείνη τους άφησε μόνους και πήγε στην κουζίνα να ετοιμάσει κάτι νόστιμο για τη μητέρα του Μάρκου. Ήθελε να της κάνει καλή εντύπωση, μήπως και κερδίσει έστω και λίγο την συμπάθειά της. Η μητέρα του άντρα που αγαπούσε ήταν άξια σεβασμού και έχοντας πάρει αυτές τις αρχές απο το σπίτι της, έβαλε τα δυνατά της για να ικανοποιήσει την γυναίκα που τον έφερε στον κόσμο. Το σπίτι τους μοσχομύρισε και η μικρή ανέλαβε τα πάντα. Έστρωσε το μεγάλο γυάλινο τραπέζι που είχε θέα την Ακρόπολη και έβαλε τα κατάλευκα σερβίτσια με τα ασημένια μαχαιροπίρουνα. Έκανε σχέδιο στις πετσέτες και άνοιξε ένα απο τα ακριβότερα κόκκινα κρασιά που φύλαγαν στο ειδικό ντουλάπι για τους οίνους.
Τους σέρβιρε πάπια με σάλτσα μελιού, τραγανά λαχανικά σε μια βάση απο κους κους αφήνοντας για το τέλος την υπέροχη μους με φρούτα του δάσους και φύλλα μέντας.
Για αρκετή ώρα έτρωγαν αμίλητοι με μόνη τους επικοινωνία τα βλέμματα που αντάλλαζαν. Η Έλσα την επιβράβευσε για τις δημιουργίες της σχεδόν απο την πρώτη μπουκιά αλλά η σιωπή έπεσε βαριά μετά το κοπλιμέντο... όχι όμως για πολύ.
  “Αρετή είπαμε;” πέταξε η μάνα του Μάρκου και το κορίτσι κατεύνασε χαμογελώντας.
  “Φαίνεσαι αρκετά νέα. Αλήθεια, πόσο ετών είσαι;” αναρωτήθηκε και η Αρετή θεώρησε την απορία της εύλογη.
  “Εικοσιπέντε” απάντησε απονήρευτα.
  “Ω! Οχι απλώς νέα… πολυ μικρή θα έλεγα” σχολίασε
  “Υπερβάλετε” αποκρίθηκε κοιτώντας με την άκρη του ματιού της την δυσφορία του Μάρκου που παράτησε το φαγητό και άρπαξε το ποτήρι με το κρασί ακουμπώντας στην πλάτη της καρέκλας.
  “Βρίσκεις;” είπε η Έλσα.
  “Ναι… ποτέ δεν κατάλαβα την νοοτροπία αυτή. Δηλαδή είμαι μεγάλη για να ζω μόνη, να δουλεύω, να ψηφίζω, να πληρώνω εφορία και λογαριασμούς, να κάνω σεξ αλλά όχι να ερωτευτώ έναν άντρα στην ηλικία του γιου σας; Για όλα είμαι μια ώριμη γυναίκα εκτός απ' αυτό. Αντιλαμβάνεστε πόσο παράλογο και οπισθοδρομικό είναι κάτι τέτοιο; Επίσης ο θεός έπλασε τη γυναίκα να μπορει να γίνει μάνα απο πολύ μικρή ηλικία… τι ήταν δηλαδή αυτός…χαζός; Αν δεν μας θεωρούσε ικανές και ώριμες δεν θα μας εμπιστευόταν τη διαιώνιση του είδους απο τόσο νωρίς” σχολίασε μαχητικά η μικρή κοπέλα που πλέον είχε ξεδιπλώσει το μέγεθος του μυαλού και του χαρακτήρα της. 
Όλα καλά με τη μητέρα του και όσον αφορά τη σχέση μεταξύ τους εκείνη ήταν διατεθειμένη να κρατήσει ισορροπία αλλά δεν ανεχόταν τέτοιου είδους παρεμβάσεις που θα γέμιζαν τον έρωτά της με ανασφάλειες και αμφιβολίες. Τα πάντα είχαν μέτρο και η μικρή ήταν ικανή να γίνει σκύλα απέναντι σε όποιον τολμούσε να καταπατήσει τη φωλιά που με κόπο έχτιζε. 
Ο Μάρκος, εκείνη κιόλας τη στιγμή, την ερωτεύτηκε ακόμα περισσότερο. Δεν έλαβε μέρος στην συζήτηση δείχνοντας εμπιστοσύνη στο θηλυκό που ενώ μπροστά του έδειχνε αδυναμία, στην πραγματικότητα ήταν καθ’όλα ισχυρό.
 “Μικρή, ετοιμόλογη και ξύπνια” συμπαίρανε η μητέρα του και έφαγε ακόμα μια μπουκιά.
 “Και για πες μου Αρετή…είσαι έτοιμη να παντρευτείς και να κάνεις τα παιδιά του γιου μου;” την ρώτησε αιφνιδιάζοντάς την αλλά μόνο για μερικά δευτερόλεπτα.
  “Είμαι έτοιμη να κάνω αυτό που ο γιος σας επιθυμεί… γιατί πάνω απ’όλα και κυρίως του εαυτού μου, τον αγαπάω” απάντησε κοιτώντας την γυναίκα ευθεία στα μάτια που τρεμόπαιξαν απο κάτω. 
  Η Έλσα αναγνώρισε στοιχεία του παλιού εαυτού της σε εκείνην τη μικρή. Έδινε στον γιο της ακριβώς αυτό που όλοι οι άντρες αναζητούν σε μια γυναίκα. Πρόδιδε αφοσίωση, σεβασμό, τον έβαζε πάνω απο τον εαυτό της τονώνοντας τον αντρισμό του, τον φρόντιζε και έδειχνε πίστη στο πρόσωπό του. Επιπλέον, η έμπειρη γυναίκα διάβασε και όσα ακόμα δεν είχε δει. Βέβαιη πως η Αρετή χειριζόταν τον γιο της με εξυπνάδα και τσαχπινιά. Το χαμήλωμα των ματιών της μια απόδειξη πως ήξερε πολύ καλά πως να φερθεί σε ένα αρσενικό για να κερδίζει όσα επιθυμεί. Πάντα ένα βήμα πίσω απο αυτόν τον έπειθε πως ήταν ο αρχηγός και γλυκαίνοντας τη φωνή της τον έφερνε στα νερά της. Δεν του χαλούσε χατήρι και σιγοουρεύτηκε πως τον μεθούσε με έρωτα χρησιμοποιώντας τα γυναικεία θέλγητρα για να τον τρελάνει. Τα μυαλά και η καρδιά του γιου της ήταν στο τσεπάκι μιας πιτσιρίκας και η Έλσα αντιλήφθηκε την σοβαρότητα της κατάστασης αμέσως.
  “Τα παιδιά είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα και μια τεράστια ευθύνη” συνέχισε προσπαθώντας να εκμαιεύσει όσα περισσότερα στοιχεία μπορούσε γι' αυτήν.
  “Τα παιδιά γίνονται τεράστια ευθύνη επειδή αποφύγαμε να πούμε οχι τη στιγμή που έπρεπε, ενώ το επιθυμούσαμε. Όταν έρχονται όμως με αγάπη, οποιαδήποτε χρονική στιγμή, τότε είναι ολοκλήρωση… η σπίθα που κάνει τον έρωτα πυρκαγιά. Αυτή κιόλας τη στιγμή, αν μέσα μου ένιωθα το παιδί του Μάρκου θα αισθανόμουν η πιο ευτυχισμένη γυναίκα του κόσμου… η πιο τυχερή… η πιο ξεχωριστή, γιατί θα με έχει διαλέξει  να φέρω στον κόσμο ένα κομμάτι του… εμένα… θα είχε επιλέξει εμένα και ο άντρας που σε θέλει για μάνα των παιδιών του δεν μπορεί παρά να σε λατρεύει. Δεν μεγάλωσα στην πόλη και δεν έχω ιδέα τι πιστεύουν εδώ για την οικογένεια… αυτό που ξέρω όμως είναι οτι απο τότε που η δική μου μάνα έφερε εμένα και τον αδερφό μου στη ζωή… ο πατέρας μου δεν σταμάτησε να την αποκαλεί - κοριτσάκι του-. Τα μαλλιά της άσπρισαν, αυτός γέρασε και ρυτίδιασε αλλά η μάνα μου παραμένει το κοριτσάκι του. Αυτό έχω ζήσει, αυτό γνωρίζω και αν ποτέ ο Μάρκος θελήσει… θα του το χαρίσω με όλη μου την αγάπη που δεν μετρά τα χρόνια της ηλικίας μου αλλά, πιστέψτε με, είναι ήδη πολύ γριά και ώριμη” απάντησε και ο Μάρκος φούσκωσε απο περηφάνεια.
Η μάνα του είχε μάθει αρκετά και διέκοψε την συζήτηση ενώ για την υπόλοιπη ώρα προσποιήθηκε ξανά το ενδιαφέρον της για την Αρετή που έκανε ακριβώς το ίδιο. Όπως εκείνη είχε φροντίσει να παλέψει για να κερδίσει τη συμπάθεια της μητέρας του, πίστευε πως αυτό έπρεπε να πράξει και η ίδια, μα απέτυχε παταγωδώς. Μπορεί να ήταν μικρή, μα διόλου αφελής για να σκορπά τις ευκαιρίες της σε όποιον δεν τις άξιζε.

 Απο εκείνη τη μέρα η Έλσα επισκεπτόταν συχνά το γιο της και κάποιες φορές είχε καλέσει την Αρετή για μια βόλτα οι δυό τους. Ενώ έδειχναν και να τα βρίσκουν, η αλήθεια ήταν πως απλώς διεκδικούσαν τον ίδιο άντρα. Η μικρή δεν φοβόταν για τη θέση της στην καρδιά του αλλά έπαιζε το παιχνίδι της μάνας του. Αφού την ικανοποιούσε η κοροιδία τής την πρόσφερε άδειλα. Τη ζωή τους πλεύρισε και ο φίλος του Μάρκου, ο Δημήτρης. Επαφή απόλυτα φυσιολογική αφού τον γνώριζε απο μικρό παιδί και είχε έρθει η ώρα να συνηθίσει την παρουσία της κοπέλας που αγαπούσε πλάι του. Έβγαιναν παρέα αρκετές φορές. Περνούσαν βράδια στο σπίτι βλέποντας ταινίες ή απολαμβάνοντας τα γευστικά δείπνα της Αρετής και πλέον η σχέση της μαζί του απέκτισε οικειότητα με έναν αέρα πραγματικής φιλίας.
  Επιπλέον, ο Μάρκος είχε ανακοινώσει τις αποφάσεις που πήρε για τους πρακτικάριους που συμπεριλάμβαναν και την ίδια. Όλες οι αναφορές των νέων είχαν συνταχθεί με λόγια σφραγίδες της επιτυχίας τους. Λέξεις που τους ανέβαζαν επίπεδο και τους άνοιγαν διάπλατα τις πόρτες στον χώρο της γαστρονομίας. Επαινούσε το ταλέντο τους και τόνιζε τον τομέα που μπορούσαν να διαπρέψουν. Μα πέραν τούτου, τους πρότεινε να συνεχίσουν την δουλειά τους στο δικό του εστιατόριο με μισθούς ελκυστικούς και θέσεις νευραλγικές που θα πλούτιζαν την εμπειρία και τα βιογραφικά τους. Δέχθηκαν όλοι με ενθουσιασμό και ο Μάρκος τους οργάνωσε μια βραδιά γιορτινή που συμπεριλάμβανε πολλούς δημοσιογράφους, κανάλια αλλά και αποκλειστικές συνεντεύξεις σε περιοδικά που θα έπλαθαν το προφιλ των νέων με τις καλύτερες προδιαγραφές. Μπορεί να ήταν αυστηρός και μαζί του να έριξαν τόνους ιδρώτα αλλά απο τα χέρια του έβγαιναν άψογοι επαγγελματίες που δεν άφηνε να πάνε χαμένοι. Σκεπτόμενος πάντα επιχειρηματικά, αντάλλαζε τα φώτα του ονόματός του με τις σπουδαίες ικανότητες των πρωτοεμφανιζόμενων σεφ. Έτσι, έδινε οτι τους άξιζε και έπαιρνε όσα άξιζαν. Εκείνη ήταν και η νύχτα που παραδέχτηκε δημόσια τη σχέση του με την Αρετή Βαγιάκου και τότε όλα τα φλας άστραψαν. Τα μικρόφωνα των καναλιών στριμώχτηκαν μπρος στα χείλη του και οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή.
“Τελικά ερωτευτήκατε κύριε Σιμεωνίδη. Ανακαλύψατε την πέμπτη γεύση;” τον ρώτησε μια κοπέλα και αυτός χαμογέλασε κουνώντας μπροστά της το δάχτυλό του.
“Σε βρίσκω διαβασμένη” σχολίασε, αρχικά, για να συνεχίσει.
“Τελικά βρήκα έναν έρωτα που ξέρει να προσέχει μαζί μου το φαγητό στο φούρνο” δήλωσε και απλώνοντας το χέρι του έπιασε την Αρετή τραβώντας την πλάι του. Τα φώτα έπεσαν πάνω της και εκείνος πισωπάτησε παραχωρώντας της όλο το βήμα για να ακουστεί και να προβληθεί.
 Μετά απο εκείνη τη γιορτή όλα τα κανάλια ασχολιόντουσαν με την αγάπη του τρανού Μάρκου Σιμεωνίδη και η μικρή είχε γίνει το κέντρο του ενδιαφέροντος. Δέχθηκαν πολλές προτάσεις για να φωτογραφηθούν μαζί και έκλεισαν κάποιες απο τις δουλειές που πίστεψαν οτι αναδείκνυαν την επαγγελματική τους εικόνα. Ο Μάρκος ούτε στιγμή δεν προσπάθησε να κρατήσει την Αρετούλα στη σκιά του, ίσα ίσα που οδηγούσε κάθε του συνέντευξη σε εκείνη και αρκετές φορές αρνιόταν να βγει πλάι της αφήνοντάς την να λάμψει μόνη.


  Έτσι πέρασαν έξι μήνες γεμάτοι απο αγάπη, έρωτα, επαγγελματική άνοδο, σεβασμό και καθόλου ανασφάλειες. Η σχέση τους ζηλευτή και ούτε μέρα δεν έφυγε που να μην την απόλαυσαν μαζί. Μέχρι που στο σπίτι τους έφτασε ένας φάκελος κλεισμένος με βουλοκέρι. Όταν τον άνοιξαν διαπίστωσαν πως περιείχε μια πρόταση απο την Μεγάλη Βρετανία. Συγκεκριμένα, ήταν μια ιδιόχειρη επιστολή απο την Βασίλισσα όπου καλούσε προσωπικά τον Μάρκο για να ηγηθεί μιας μεγάλης ομάδας σπουδαίων σεφ που θα αναλάμβαναν την δεξίωση για τα γενέθλια του μικρού εγγονού της. Το ποσό της αμοιβής του ήταν γραμμένο σε κιλά χρυσού και η Αρετή τσίριξε χοροπηδώντας σαν τρελή με την σπουδαία ευκαιρία που του παρουσιαζόταν. Εκείνος, όμως, δεν έδειξε καθόλου ενθουσιασμένος, αντίθετα, γύρισε την πλάτη του και απομακρύνθηκε προβληματισμένος. 

Αν δεχόταν θα έπρεπε να λείψει για δυο ολόκληρες εβδομάδες και αυτό το χρονικό διάστημα μακριά απο την Αρετή έκανε την άρνησή του αδιαπραγμάτευτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Εκδόσεις Maradel Books. Από το Blogger.